Pierniczki czekoladowo-miętowe

Pierniczki te są moją trzecią i ostatnią propozyjcą w czekoladowym weekendzie Bei i Atiny. Szybko się je robi pomimo kilkudniowego chłodzenia ciasta. Są od razu miękkie po upieczeniu. Dodatkowym ich plusem jest fakt że w ich składzie nie ma jajek i mleka więc mogą je jeść osoby na nie uczulone. Nie za słodkie, zaskakująco błyszczące od miodu i lekko lepkie (wiem na zjęciach nie widać śpieszyłam się). Przepis na nie znalazłam w Bibliotece Poradnika Domowego i na moje szczęście nie trzymałam się przepisu dokładnie bo bym nie opublikowała ich dzisiaj.

Pierniczki czekoladowo-miętowe

półtorej szklanki mąki

2 łyżeczki przyprawy piernikowej-w oryginale jej w ogóle nie było

pół szklanki wody

pół szklanki miodu

ekstrakt miętowy-w oryginale pół łyżeczki suszonej mięty

60g gorzkiej czekolady

szczypta sody oczyszczonej

Miód  i kilka kropli ekstraktu miętowego dodać do przegotowanej ciepłej wody, wymieszać. Ekstrakt miętowy równie dobrze można zastąpić kroplami miętowymi. Już odrobina ekstraktu wystarczy ponieważ jest on bardzo wydajny. Czekoladę pokroić na większe kwałki i wymieszać z mąką, przyprawą piernikową i sodą.  Płynne składniki dodać do sypkich. Ciasto starannie wyrobić, zawinąć w ściereczkę, folię czy reklamówkę i włożyć na kilka dni do lodówki. U mnie ciasto leżakowało dwa dni. Po tym czasie formować  z niego kuleczki wielkości orzecha włoskiego. Układać je dość szeroko bo się rozchodzą na boki. Moje się trochę posklejały. Wedle przepisu powinno się pierniczki piec 40 minut w temperaturze 160C. Wydawało mi się zdecydowanie za dużo i na szczęście po około 13 minutach sprawdziłam je i się okazało że już były upieczone.

O świętym Walentym bez Walentynek i (na)dziane misie.

Święty Walenty aktualnie tylko w jeden sposób się kojarzy z Walentynkami.  Ja osobiście ich nie obchodzę gdyż jestem zdania że powinno się celebrować każdą szczęśliwą chwilę niezależnie od tego czy jest jakakolwiek rocznica czy nie, a najmilsze są okazje bez okazji. 

Zanim w Polsce święty Walenty stał się patronem zakochanych, przez stulecia był przede wszystkim patronem ludzi chorych na epilepsję potocznie zwaną padaczką i choroby nerwowe. Ja mam szczęście - tak, tak szczęście - mieć padaczkę i piszę to dlatego żeby zwrócić uwagę na Nas chorych że jesteśmy tacy sami jak Wy. Nie zarażamy jak się kiedyś spotkałam z taką opinią. Nie chodzi mi o litowanie się nade mną i resztą epileptyków tylko uświadomienie i zapoznanie z podstawowymi zasadami jak zareagować kiedy widzimy chorego który dostał ataku (odpowiednie ustawienie ciała, zdjęcie okularów,  kontrolowanie kończyn czy pilnowanie żeby się nie zadławił językiem itd) w ostateczności wiadomo wezwać pogotowie. Patrząc na takiego człowieka nie stójcie bezczynnie. Istnieje też wiele odmian ataków które tak "strasznie" nie wyglądają a wręcz mogą być niezauważalne dla osoby postronnej co nie oznacza że nie należy na nie reagować. Dlatego tak bardzo ważne jest szybkie rozpoznanie choroby też u dzieci którym może się wydawać że "to" jest normalne i tak każdy inny ma (czyt. ja tak myślałam :)) nie wiedzą co i jak powiedzieć że coś się z nimi dzieje nie tak. Z tą chorobą można a wręcz należy żyć normalnie. Ograniczenia , trudno zawsze będą ale jak brzmi ostatni wers piosenki K. Antkowiaka "Zakazany owoc": Zerwiesz go, posmutnieje świat. Czasem lepiej sobie odpuścić i znaleźć coś co można robić. Dla zainteresowanych padaczką odsyłam do podstawowych informacji zawartych  na Wikipedii , padaczce, czy do tej strony. 

Na sam koniec jeśli ktoś dotrwał  migdałowe ciasteczka od serca dla serca. Na początku miały to być zwykłe kruche z oczkiem ale wymyśliłam sobie że będą migdałowe. Pogrzebałam i ponownie wylądowałam na forum cin cin. Autorka przepisu twierdzi że idealne są na Boże Narodzenie, jak dla mnie one mogą być całoroczne. Są kruchutkie i bardzo migdałowe. Przepis podaję za Joanną z moimi zmianami. 

Kruche ciasteczka migdałowe

200g mąki pszennej

200g mielonych migdałów

200g masła

100g cukru - ja dałam 70 g zwykłego i łyżkę waniliowego

szczypta proszku do pieczenia

szczypta soli

2 żółtka

łyżeczka mielonego mahlabu - Basiu jeszcze raz dziękuję

Mąkę przesiać. Dodać sól, proszek do pieczenia, mielone migdały, mahlab i cukier. Dokładnie wymieszać. Do masy dodać zimne masło i pokroić na kawałki wielkości jałowca, dodać żółtka i szybko zagnieść. Ciasto zawinąć w folie spożywczą i włożyć do lodówki na 2 godziny. Po czasie wałkować ciasto na grubość około 5 mm  lub cieniej jak u mnie. Autorka pisze aby piekarnik nagrzać o 200C (ja dałam 180C) i piec 10-15 minut. Piekłam zdecydowanie krócej na złoty kolor bo bym sobie spaliła ciasteczka. Zapach podczas pieczenia nieziemski..... :-). 

Po upieczeniu ciasteczka lepiej żeby chwilę przestygły zanim zostaną zdjęte z blachy gdyż w pierwszym momencie mogą się rozsypać. Dodatkowo w oryginale były one ozdabiane lukrem i posypywane płatkami migdałowymi. Ja zdecydowałam się je przełożyć dżemem truskawkowym (dlatego cieńsze piekłam i mniej dałam cukru a i tak były słodkie).  

Tak więc życzę tym co obchodzą Walentynki udanego święta a epileptykom wszystkiego najlepszego z okazji Światowego Dnia Chorego na Padaczkę :-).

Kwiatka, motylka czy serce ?

Sprzątając szafkę z garnkami znalazłam foremki ale nie byle jakie foremki bo do robienia rozetek. Właściwie nie przypominam sobie żebyśmy w domu kiedyś je robili. Uznałam jednak że jest to najlepszy moment żeby je przetestować, nie dość że w karnawale to pierwszy raz je robiłam samodzielnie. Skorzystałam z przepisu Ani z blogu Na miotle.  Robi się je łatwo i szybko wręcz przyjemnie. Ciastka wyszły chrupiące i smaczne a i wizualnie kuszą. Mimo to moim faworytem nie są pączki czy rozetki tylko faworki :)))). Przepis podaję za Anią.

Rozetki:

2 jajka

1 łyżka cukru

1/4 łyżeczki soli

1 szklanka ciepłego mleka

1 szklanka maki

1 łyżka ekstraktu waniliowego

tłuszcz do głębokiego smażenia 

Do posypania:

cukier puder

ewentualnie 2 łyżeczki cynamonu

    (Nie wiem jak Wy ale ja na tym zdjęciu zamiast motyla to widzę nietoperza)

Wszystkie składniki razem miksujemy. Gdy ciasto nie ma w sobie żadnych grudek zostawiamy je na 20 minut. Po tym czasie sprawdzamy czy ciasto jest odpowiednio gęste. Powinno być nieco gęstsze od ciasta naleśnikowego. Jeżeli jest za gęste dodajemy 2-3 łyżki mleka a jeśli za rzadkie dodajemy 2-3 łyżki mąki. W moim przypadku musiałam dodać te 2 łyżki mąki. Rozgrzewamy tłuszcz. Przed smażeniem foremkę moczymy w oleju 1 minutę aby potem ciasto bez problemu odchodziło od foremki. Następnie foremkę zanurzamy w cieście i od razu wkładamy do tłuszczu. Foremkę zanurzamy do 3/4 jej wysokości. Gdybyśmy zanurzyli całą ciastka nie zeszły by z niej.  Po kilku sekundach smażenia ciasto odczepi się od foremki a same rozetki smażymy 20-30 sekund do uzyskania złocistego koloru. Po wyjęciu z tłuszczu ciasteczka odsączamy na papierze. Gotowe posypujemy cukrem pudrem.

Na koniec zdjęcie sprawców całego zamieszania. Niewidoczny jest tylko kwiatek. 

Smacznego!

Sezamowe ciasteczka z tahini i bunt organizmu.

Jest to kolejny przepis z serii mojego ukochanego forum  cin cin.  Są one o wiele bardziej intensywne sezamowo od sezamowych ciasteczek szczęścia podanych przez Agnieszkę.  Co nie oznacza że są mdłe i przesłodzone. Zresztą sezam i wyroby z niego są specyficzne jak i sama chałwa, a że moja mama kocha chałwę i te ciasteczka pomyślałam że będzie to miły świąteczny prezencik dla Niej :-). Dlatego też i te ciasteczka dodam do akcji prezentów świątecznych :-).

Właściwie wszystko ładnie pięknie 2 rodzaje ciastek już upieczone na święta, piernik już mięknie przełożony powidłami i marcepanem. Pierniczki pokażę w następnym poście a jednak nie. Okazuje się że jakkolwiek nie ma problemu u mnie z pieczeniem ciast i ciasteczek ale nie mam ochoty ich w tym momencie jeść i to akurat przed świętami. Przejadły mi się a jedyne co za mną chodzi w tym momencie to są śledzie :D i warzywa.

 

Sezamowe ciasteczka z tahini:

Cytuję za autorką:

Składniki:

 1 i 1/4 szklanki maki

 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

 1/4 łyżeczki soli

 110 g masła

 1/2 szklanki cukru

 1/2 szklanki tahini

 1 łyżeczka ekstraktu z wanilii

 1/3 szklanki sezamu

Zmiksować masło z cukrem na puszysta masę, dodać tahini i ekstrakt waniliowy. Następnie dodać mąkę, proszek, sól i dokładnie zmiksować. Na tym etapie można (ale nie trzeba) ciasto włożyć do lodówki na godzinę. Formować z ciasta małe kulki, obtaczać w sezamie i układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, lekko spłaszczyć ręką. Piec ok. 15 min w piekarniku nagrzanym uprzednio do 175C.

Smacznego :-)

Cranberry Noel

 Pierwszy raz jadłam je w zeszłym roku i wiedziałam że pojawią się na kolejne święta :-). Kruchutkie maślane i przede wszystkim nie za słodkie ciasteczka tak więc mają w sobie wszystko to co lubię :-). Zrobiłam je tak na jeden, dwa kęsy.  Przepis na te ciasteczka pojawił się już na wielu blogach ja znalazłam przepis na stronie cin cin. Zamieniłam jedynie orzechy pecan na włoskie. Reszta bez zmian i tak też cytuję przepis za Dziunią.

Cranberry Noel :

składniki na około 60 ciasteczek

szklanka 250 ml

226 g miękkiego masła

1/2 szklanki cukru

2 łyżki mleka

1 łyżeczka ekstraktu waniliowego lub cukru waniliowego

1/2 łyżeczki soli

2 1/2 szklanki mąki

3/4 szklanki suszonej żurawiny

1/2 szklanki orzechów pecan u mnie włoskie

ok. 100 g wiórków kokosowych do obtoczenia

Masło zmiksować z cukrem, dodać mleko, sól, wanilię i stopniowo wsypywać mąkę, dobrze zmiksować. Dodać bakalie i krótko zmiksować. Z ciasta uformować dwa wałki o długości około 30 cm. Moje wałeczki miały 50 i 40 cm. Każdy wałek delikatnie posmarować wodą i obtoczyć w wiórkach kokosowych .Wałki zawinąć szczelnie w folię spożywczą i wsadzić przynajmniej na 2 godziny do lodówki. ciasto równie dobrze można pozostawić do następnego dnia w chłodzie. Piekarnik nagrzać do temperatury 200 stopni, blachy wyłożyć papierem o pieczenia. Ostrym ząbkowanym nożem kroić plasterki ciasta o grubości około 4 mm, kłaść na papierze do pieczenia i piec około 12 minut lub aż brzegi zaczną się rumienić.

 

Jest to moja druga propozycja do akcji zorganizowanej przez Cudawiankę.

Smacznego :-)

Spóźniona

Niestety miałam nadzieję że wyrobię się na orzechowy tydzień Eli, mówi się trudno. Mam nadzieję że jeszcze kiedyś mi się uda o czasie dołączyć. Dziś na pocieszenie mam  ormiańskie ciasteczka  badamburi znalezione na  stronie cin cin . Wg autorki przepisu powinny być one obficie posypane cukrem pudrem po upieczeniu, dla mnie były wystarczająco słodkie w tej formie jakiej prezentuję.

Badamburi 

300g zimnego masła
3 szklanki mąki
2 jajka
300g kwaśnej śmietany
350-400g orzechów włoskich (ja dałam laskowe)

1 łyżeczka cynamonu
cukier puder do obsypania

     Mąkę z masłem posiekać, następnie wbić żółtka i dodać śmietanę. Zagnieść ciasto i podzielić na mniejsze kawałki a z nich uformować około 50 kulek wielkości orzecha włoskiego przykryte folią włożyć na około godzinę do lodówki.  U mnie chłodziły się na balkonie.
    Do nadzienia należy zmielić lub pokroić w jak najdrobniejsze kawałki orzechy włoskie dodać do nich cukier, cynamon i jedno białko. Wszystko dokładnie mieszając. Nagrzać piekarnik do 180C. Kulki wyjąć z lodówki i każdą rozwałkować. Nakładać po łyżeczce nadzienia i dokładnie zlepiać nadając kształt pierożka. Piec na złoto.